සූර්ය සංක්රාන්තිය (Solar Transition) සහ ධර්මශාස්ත්රීය කාල නිර්ණය පිළිබඳව ගැඹුරින් විමසා බැලීමේදී, පොදු රීතිවලට යටත් නොවන සුවිශේෂී ව්යතිරේක නියමයන් (Exceptions and Special Clauses) හමුවේ. මේවා බෙහෙවින් සංකීර්ණ මෙන්ම සූක්ෂ්ම ය. සූර්යයා එක් රාශියකින් තවත් රාශියකට සංක්රමණය වන ඒ නිශ්චිත "ක්ෂණය" (True Instant) දිවා කාලයේ, රාත්රී කාලයේ හෝ මධ්යම රාත්රියේ කිනම් යාමයකට (Watch/Prahara) යෙදෙන්නේද යන්න මත, පුණ්ය සහ මහා පුණ්ය කාලයන් තීරණය කරන සමස්ත පදනමම සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විය හැකිය.
ප්රමාණික මූල ග්රන්ථ, සම්හිතා සහ සෛද්ධාන්තික න්යායයන් ඇසුරින් එම ව්යතිරේක නියමයන් සහ ඒවායේ විද්යාත්මක පදනම මෙසේ පැහැදිලි කළ හැකිය.
මහා පුණ්ය කාලයේ විශේෂ අවස්ථා සහ භේද (Core Variants of Maha Punya Kala)
සංක්රාන්තියක ස්වභාවය අනුව මහා පුණ්ය කාලය තීරණය කිරීමේදී, සූර්යයා ප්රවේශ වන රාශියේ ගුණාංග මුල් කරගෙන ප්රධාන භේද හතරක් (4) ව්යතිරේක නියමයන් යටතේ ක්රියාත්මක වේ. මේ පිළිබඳව හේමද්රි (Hemadri) සහ නිර්ණයසින්ධු (Nirnaya Sindhu) වැනි ප්රකට ධර්මශාස්ත්ර ග්රන්ථයන්හි ඉතා පැහැදිලි වෙන් කිරීමක් දක්නට ලැබේ.
අයන සංක්රාන්ති (Solstices): මකර සහ කටක සංක්රාන්ති.
විෂුවත් සංක්රාන්ති (Equinoxes): මේෂ සහ තුලා සංක්රාන්ති.
ෂඩශීතිමුඛ සංක්රාන්ති (Shadasitimukha): මිථුන, කන්යා, ධනු සහ මීන සංක්රාන්ති.
විෂ්ණුපදී සංක්රාන්ති (Vishnupadi): වෘෂභ, සිංහ, වෘශ්චික සහ කුම්භ සංක්රාන්ති.
පුණ්ය කාල ඝටිකා නිර්ණය සහ එහි ව්යතිරේක භාවිතය සම්බන්ධයෙන් වන මූලාශ්රගත නියමයන් කිහිපයක් මෙසේ ය:
මේෂ සහ තුලා (විෂුවත්) සංක්රාන්ති මොහොතට පූර්ව සහ අපර වශයෙන් ඝටී 15 බැගින් (පැය 6 බැගින්) සමස්ත කාලයම පුණ්ය කාලය ලෙස ගැනෙන අතර, එහි මහා පුණ්ය කාලය ව්යතිරේක වශයෙන් ඝටී 3ක් (පැය 1 විනාඩි 12ක්) වෙයි.
කටක (දක්ෂිණායන) මෙහිදී සංක්රාන්ති ක්ෂණයට පූර්ව ඝටී 30ක් (පැය 12ක්) මහා පුණ්ය කාලය ලෙස සැලකෙන අතර, අපර කාලය ශුභ නැත.
මකර (උත්තරායන) සංක්රාන්ති ක්ෂණයෙන් පසු එළඹෙන ඝටී 40ක (පැය 16ක) කාලය මහා පුණ්ය කාලය වන අතර, මෙහි පූර්ව කාලය ශුභදායක නොවේ.
යාම (රාත්රී/දිවා කාලච්ඡේද) අනුව වෙනස් වන ව්යතිරේක න්යායයන්
ධර්මශාස්ත්රීය මූලධර්මයන්ට අනුව, සංක්රාන්තියක් රාත්රී කාලයේදී සිදුවුවහොත්, පුණ්ය කාලය නිවැරදිව තීරණය කිරීම සඳහා රාත්රිය නිශ්චිත කොටස් හෝ යාමයන්ට බෙදා ව්යතිරේක නියමයන් පනවා ඇත.
මධ්ය රාත්රී ව්යතිරේකය (The Midnight Rule)
සංක්රාන්තිය මධ්ය රාත්රියේ (Midnight) සිදුවන සුවිශේෂී අවස්ථාවලදී, සාමාන්ය පූර්ව-අපර නියමය සම්පූර්ණයෙන්ම අහෝසි වී යයි.
මුහූර්ත චින්තාමණී ග්රන්ථයේ සංක්රාන්ති ප්රකරණය එය මෙසේ දක්වයි:
"අර්ධරාත්රේ තදූර්ධ්වං වා සංක්රාන්තෞ උපවාසිනාම්...
පූර්වේऽහනි පරේ වාऽපි දිනද්වයගතාපි වා..."
මෙම ව්යතිරේක නියමයට අනුව, සංක්රාන්තිය සෛද්ධාන්තිකවම මධ්ය රාත්රී ක්ෂණයේදී සිදු වුවහොත්, පූර්ව දිනයේ අපරභාගය (සවස) මෙන්ම පසුදින පූර්වභාගය (උදෑසන) යන දින දෙකෙහිම දිවා කාලයන් පුණ්ය කාලයට ඇතුළත් කරගත යුතුය.
රාත්රී යාම පදනම (The Three-Watch Night Rule)
රාත්රිය යාම (ප්රහර) වශයෙන් බෙදා, සංක්රාන්තිය සිදුවන යාමය අනුව පුණ්ය කාලය වෙනස් වන ආකාරය මදනපාරිජාත (Madanaparijata) ග්රන්ථයෙහි පැහැදිලි කර ඇත්තේ මෙලෙසිනි:
ප්රථම යාමය (රාත්රී මුල් කොටස): සංක්රාන්තිය රාත්රියේ මුල් යාමයේදී සිදුවුවහොත්, එම පුණ්ය කාලය පූර්ව දිනයේ දිවා කාලයේ අවසන් කොටසට (එනම් පසුගිය දිනට) අයිති වේ.
අන්තිම යාමය (රාත්රී පසුපස කොටස) සංක්රාන්තිය රාත්රියේ අවසන් යාමයේදී සිදුවුවහොත්, එම පුණ්ය කාලය ඊළඟ දිනයේ දිවා කාලයේ මුල් කොටසට (එනම් එළඹෙන දිනට) අයත් වේ.
මධ්ය යාම දෙක (නිශීථ කාලය) සංක්රාන්තිය රාත්රී මැද යාමයකදී සිදුවුවහොත්, එහි පුණ්ය ශක්තිය පූර්ව සහ අපර යන දින දෙකටම සමානව බෙදී යයි.
මේ ගැඹුරු විග්රහය සඳහා වන මූලික ධර්මශාස්ත්ර ලේඛන අතරින් කමලාකර භට්ටයන්ගේ නිර්ණය සින්ධු (Nirnaya Sindhu) ග්රන්ථය ප්රමුඛස්ථානයක් ගනී. එහි පූර්ව මීමංසා න්යායයන් (Mimamsa Rules of Interpretation) ඇසුරින් සංක්රාන්ති නියමයන්හි පවතින පරස්පරතා මැනවින් විසඳා ඇති ආකාරය දැකගත හැකිය.
"මිථුනායන විෂුවත්සු පූර්වමුත්තරතෝ'පි ච...
රාත්රෞ සංක්රාන්ති විෂයේ තු යාමද්වය නියමඃ..."
මෙයින් පැහැදිලි වන්නේ සංක්රාන්ති විෂයෙහිදී "යාමද්වය" (යාම දෙකක) බලපෑම සුවිශේෂී ව්යතිරේකයක් ලෙස සැලකිය යුතු බවයි.
සූර්යයා රාත්රී කාලයේ ගමන් කළද, පෘථිවි ජීවීන් වන අපට එහි සැබෑ ඵලය අත්වන්නේ දෘශ්ය සූර්යයා ක්රියාකාරී වන දිවා කාලයේදී බැවින්, එම රාත්රී ශක්තිය දිවා කාලය වෙත සම්ප්රේෂණය (Transferred/ආකර්ෂණය) විය යුතුය යන්න මෙහි ඇති සෛද්ධාන්තික පදනමයි.
© එම්. එම්. රෝහණ වසන්ත / 0714161082
No comments:
Post a Comment
ඔබගේ ප්රතිචාරය කර්තෘ අනුමැතියට යටත්ව අඩවියෙහි ප්රකාශයට පත් කෙරනු ඇත.
© M. M. Rohana Wasantha