සංක්‍රාන්ති ස්නාන විධි:න පාරිජාත

© M. M. Rohana Wasantha

භෘගු බින්දුව (Bhrigu Bindu)

භෘගු බින්දුව (Bhrigu Bindu) මූලධර්මය සම්භාව්‍ය පරාශර හෝ ජෛමිනි ග්‍රන්ථවල සෘජුවම හමු නොවන අතර, මෙය ප්‍රධාන වශයෙන්ම ප්‍රකට වී ඇත්තේ භෘගු නාඩි (Bhrigu Nadi) සහ චන්ද්‍ර කලා නාඩි (Chandra Kala Nadi / Deva Keralam) යන නාඩි ග්‍රන්ථ සම්ප්‍රදායන් ඇසුරෙනි. පසුව නූතන පර්යේෂණාත්මක ජ්‍යොතිෂවේදීන් විසින් මෙහි සූක්ෂ්ම ව්‍යතිරේකයන් (Exceptions) සහ විශේෂ භාවිතයන් රැසක් අනාවරණය කරගෙන ඇත.

භෘගු බින්දුවෙහි ගැඹුරු ව්‍යතිරේක භාවිතයන්, මූලාශ්‍ර සහ ආශ්‍රිත ග්‍රන්ථ  පහතින් දක්වා ඇත.

1. සූක්ෂ්ම ව්‍යතිරේක සහ විශේෂ භාවිතයන් (Advanced Exceptions & Applications)

(අ) දශා-ගෝචර අන්‍යෝන්‍ය බාධකය (Dasha-Transit Duality)

පෙළ පොත්වල සඳහන් වන පොදු රීතිය නම් ගෝචරය සුභ වුවහොත් සුභ ඵල දෙන බවයි. නමුත් ව්‍යතිරේකයක් ලෙස, භෘගු බින්දුව මතින් ගමන් කරන ග්‍රහයා (උදාහරණ ලෙස ගුරු) කේන්ද්‍රයේ වේධ (Vedha) ස්ථානයක සිටී නම් හෝ එම කාලයේ පවතින මහ දශාධිපතිට සතුරු ෂඩ්අෂ්ටක (6/8) හෝ ද්විරිද්වශ (2/12) සම්බන්ධතාවයක් දක්වයි නම්, අපේක්ෂිත සුභ ඵලය සම්පූර්ණයෙන්ම නිෂ්ප්‍රභ වේ.

සිද්ධාන්තය: මහ දශාධිපති විසින් අවසර නොදෙන්නේ නම්, භෘගු බින්දුව මතින් යන සුභ ග්‍රහයාටද ප්‍රතිඵල දීමට නොහැකි වේ (Subservience to Dasha).

(ආ) භෘගු බින්දු අධිපතියාගේ අවස්ථා සහ බලය (Dignity of the BB Lord)

භෘගු බින්දුව වැටී ඇති රාශියේ අධිපතියා (BB Lord) කේන්ද්‍රයක දුෂ්ටස්ථානයක (6, 8, 12) තැන්පත් වීම සාමාන්‍යයෙන් අසුභ යැයි සැලකේ. නමුත් ව්‍යතිරේකයක් ලෙස පහත විස්තරය බලන්න.

 එම අධිපතියා විපරීත රාජ යෝගයක් (Vipareeta Raja Yoga) සාදයි නම්, භෘගු බින්දුව සක්‍රීය වන ගෝචර කාල සීමාවලදී පුද්ගලයාට දැඩි අර්බුද මධ්‍යයේ වුවද අතිශය හදිසි සහ අනපේක්ෂිත දියුණුවක් (Sudden Elevation) ලැබේ.

BB Lord නවාංශකයේ පුෂ්කර නවාංශකගත (Pushkara Navamsha) වී ඇත්නම්, රාශි චක්‍රයේ ඔහු දුර්වල (නීච/සතුරු) වුවද, භෘගු බින්දුව මගින් අතිශය සර්වකල්්‍යාණ සුභ ඵල උදා කරයි.

(ඇ) ඡායා ග්‍රහයන්ගේ ප්‍රතිලෝම ව්‍යතිරේකය (The Nodes' Inverse Rule)

රාහු සහ කේතු සැමවිටම වක්‍රව (Retrograde) ගමන් කරන බැවින්, ඔවුන් භෘගු බින්දුව කරා ළඟා වන දිශානතිය (Approaching Degree) අනුව ප්‍රතිඵල වෙනස් වේ.

රාහු හෝ කේතු භෘගු බින්දුව පසුවී යනවාට වඩා, එම පාදක අංශකයට ආසන්න වෙමින් පවතින කාල සීමාව (Applying Aspect - within 5°) ජීවිතයේ දැඩි ඉරණම්කාරී මෙන්ම ආපසු හැරවිය නොහැකි (Karmic/Fated) සිදුවීම් ඇති කරයි.

යම් හෙයකින් උපදින විට කේන්ද්‍රයේම රාහු හෝ කේතු භෘගු බින්දුව මත (1° ක ඇතුළත) පිහිටා තිබේ නම්, එම තැනැත්තා උපතින්ම සුවිශේෂී ආත්මීය කර්මයක් (Soul Purpose) රැගෙන එන්නෙකු වන අතර, සාමාන්‍ය ලෞකික ජීවිතයේ දැඩි කලකිරීම්වලට මුහුණ දීමට සිදු වේ.

(ඈ) අෂ්ටකවර්ග සහ ශෝධිත පිණ්ඩ දායකත්වය (Ashtakavarga & Shodhita Pinda)

භෘගු බින්දුව පිහිටි රාශියට භින්නාෂ්ටකවර්ගයේ (Bhinnashtakavarga) ලැබී ඇති බින්දු (Points) ගණන මෙහිදී තීරණාත්මක වේ.

යම් ග්‍රහයෙක් භෘගු බින්දුව මතින් ගෝචරය වුවද, එම රාශියේ එම ග්‍රහයාට අදාළ ලකුණු (Bindus) 2ට වඩා අඩු නම්, ගුරු වැනි සුභ ග්‍රහයෙකුගෙන් වුවද සුභ ඵල නොලැබේ.

සෙනසුරු වැනි පාපියෙකු ගමන් කරන විට එම රාශියේ ලකුණු 5කට වඩා වැඩි නම්, සෙනසුරුගෙන් සිදුවන විපත්තිය අවම වී සුභදායී ව්‍යුහාත්මක වෙනසක් සිදු වේ.

මූලාශ්‍රගත උපුටා දැක්වීම් (Scholarly References & Citations)

භෘගු බින්දුව සෘජුවම ගණිතමය සූත්‍රයක් ලෙස නූතන සමාජයට දායාද කිරීම සහ එහි ප්‍රායෝගික ව්‍යතිරේකයන් විග්‍රහ කිරීම සම්බන්ධයෙන් ප්‍රධාන මූලාශ්‍ර ත්‍රිත්වයක් හඳුනාගත හැකිය:

 1. නාඩි ග්‍රන්ථ සාධක (Nadi Authority):

   Chandra Kala Nadi (Deva Keralam) ග්‍රන්ථයේ රාහු සහ චන්ද්‍රයාගේ ස්ඵුට (Degrees) එකතු කර දෙකෙන් බෙදීමෙන් ලැබෙන සංවේදී ලක්ෂ්‍යයන් පිළිබඳව වක්‍රෝක්ති සලකුණු හමුවේ. විශේෂයෙන්ම ග්‍රහයන්ගේ ගෝචරයේදී "ස්ඵුට සාධන" ක්‍රමවේද මේ සඳහා පදනම් වේ.

 2. සී. එස්. පටෙල්ගේ පර්යේෂණ (C.S. Patel's Research):

   ප්‍රකට ඉන්දීය ජ්‍යොතිෂ පර්යේෂක සී. එස්. පටෙල් මහතා තම කෘති මගින් භෘගු බින්දුවෙහි ගෝචර ව්‍යතිරේකයන් සහ අෂ්ටකවර්ග සම්බන්ධතාවය මැනවින් පැහැදිලි කළේය. ඔහුගේ මතය අනුව, භෘගු බින්දුව යනු කර්මයේ "ආරම්භක ස්විචය" (Karmic Trigger) වේ.

 3. කේ. එන්. රාඕ සහ ශිෂ්‍ය පරපුර (K.N. Rao's School of Thought):

   භෘගු බින්දුව ක්‍රියාත්මක වීමට නම් අනිවාර්යයෙන්ම විංශෝත්තරී දශා (Vimshottari Dasha) හෝ ජෛමිනි චර දශා (Chari Dasha) අනුග්‍රහය දැක්විය යුතු බවත්, දශාව විසින් පෙන්නුම් නොකරන කිසිදු බාහිර ප්‍රතිඵලයක් භෘගු බින්දුව තනිවම ලබා නොදෙන බවත් ව්‍යතිරේක රීතියක් ලෙස එතුමා තහවුරු කර ඇත.

ආශ්‍රිත ග්‍රන්ථ නාමාවලිය (References - APA 7th Edition Style)

Mehta, M. (2002). Analysing Horoscopes through Modern Techniques. Alpha Publication.

Patel, C. S. (2001). Predictive Astrology: Insights & Nadi Techniques. Sagar Publications.

Patel, C. S. (2007). Navamsa in Astrology (Reprint ed.). Sagar Publications.

Raghunathaiah, A. (Trans.). (1992). Deva Keralam (Chandra Kala Nadi) (Vol. 1-3). Sagar Publications.

Rao, K. N. (1995). Timing Events Through Vimshottari Dasha. Vani Graphics.

Rath, S. (2002). Crux of Vedic Astrology: Timing of Events. Sagar Publications.

© M. M. Rohana Wasantha

ක්‍රකච දෝෂය හා කනකාම්බර යෝගයේ සුලමුල ...

© M. M. Rohana Wasantha

චන්ද්‍ර මාස, අධිමාස හා සමජ භාවිතය

සූර්ය සංක්‍රාන්තියේ පුණ්‍ය කාල ව්‍යතිරේක

සූර්ය සංක්‍රාන්තිය (Solar Transition) සහ ධර්මශාස්ත්‍රීය කාල නිර්ණය පිළිබඳව ගැඹුරින් විමසා බැලීමේදී, පොදු රීතිවලට යටත් නොවන සුවිශේෂී ව්‍යතිරේක නියමයන් (Exceptions and Special Clauses) හමුවේ. මේවා බෙහෙවින් සංකීර්ණ මෙන්ම සූක්ෂ්ම ය. සූර්යයා එක් රාශියකින් තවත් රාශියකට සංක්‍රමණය වන ඒ නිශ්චිත "ක්ෂණය" (True Instant) දිවා කාලයේ, රාත්‍රී කාලයේ හෝ මධ්‍යම රාත්‍රියේ කිනම් යාමයකට (Watch/Prahara) යෙදෙන්නේද යන්න මත, පුණ්‍ය සහ මහා පුණ්‍ය කාලයන් තීරණය කරන සමස්ත පදනමම සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විය හැකිය.

ප්‍රමාණික මූල ග්‍රන්ථ, සම්හිතා සහ සෛද්ධාන්තික න්‍යායයන් ඇසුරින් එම ව්‍යතිරේක නියමයන් සහ ඒවායේ විද්‍යාත්මක පදනම මෙසේ පැහැදිලි කළ හැකිය.

මහා පුණ්‍ය කාලයේ විශේෂ අවස්ථා සහ භේද (Core Variants of Maha Punya Kala)

සංක්‍රාන්තියක ස්වභාවය අනුව මහා පුණ්‍ය කාලය තීරණය කිරීමේදී, සූර්යයා ප්‍රවේශ වන රාශියේ ගුණාංග මුල් කරගෙන ප්‍රධාන භේද හතරක් (4) ව්‍යතිරේක නියමයන් යටතේ ක්‍රියාත්මක වේ. මේ පිළිබඳව හේමද්‍රි (Hemadri) සහ නිර්ණයසින්ධු (Nirnaya Sindhu) වැනි ප්‍රකට ධර්මශාස්ත්‍ර ග්‍රන්ථයන්හි ඉතා පැහැදිලි වෙන් කිරීමක් දක්නට ලැබේ.

 අයන සංක්‍රාන්ති (Solstices): මකර සහ කටක සංක්‍රාන්ති.

 විෂුවත් සංක්‍රාන්ති (Equinoxes): මේෂ සහ තුලා සංක්‍රාන්ති.

ෂඩශීතිමුඛ සංක්‍රාන්ති (Shadasitimukha): මිථුන, කන්‍යා, ධනු සහ මීන සංක්‍රාන්ති.

විෂ්ණුපදී සංක්‍රාන්ති (Vishnupadi): වෘෂභ, සිංහ, වෘශ්චික සහ කුම්භ සංක්‍රාන්ති.

පුණ්‍ය කාල ඝටිකා නිර්ණය සහ එහි ව්‍යතිරේක භාවිතය සම්බන්ධයෙන් වන මූලාශ්‍රගත නියමයන් කිහිපයක් මෙසේ ය:

මේෂ සහ තුලා (විෂුවත්) සංක්‍රාන්ති මොහොතට පූර්ව සහ අපර වශයෙන් ඝටී 15 බැගින් (පැය 6 බැගින්) සමස්ත කාලයම පුණ්‍ය කාලය ලෙස ගැනෙන අතර, එහි මහා පුණ්‍ය කාලය ව්‍යතිරේක වශයෙන් ඝටී 3ක් (පැය 1 විනාඩි 12ක්) වෙයි.

කටක (දක්ෂිණායන) මෙහිදී සංක්‍රාන්ති ක්ෂණයට පූර්ව ඝටී 30ක් (පැය 12ක්) මහා පුණ්‍ය කාලය ලෙස සැලකෙන අතර, අපර කාලය ශුභ නැත.

මකර (උත්තරායන) සංක්‍රාන්ති ක්ෂණයෙන් පසු එළඹෙන ඝටී 40ක (පැය 16ක) කාලය මහා පුණ්‍ය කාලය වන අතර, මෙහි පූර්ව කාලය ශුභදායක නොවේ.

යාම (රාත්‍රී/දිවා කාලච්ඡේද) අනුව වෙනස් වන ව්‍යතිරේක න්‍යායයන්

ධර්මශාස්ත්‍රීය මූලධර්මයන්ට අනුව, සංක්‍රාන්තියක් රාත්‍රී කාලයේදී සිදුවුවහොත්, පුණ්‍ය කාලය නිවැරදිව තීරණය කිරීම සඳහා රාත්‍රිය නිශ්චිත කොටස් හෝ යාමයන්ට බෙදා ව්‍යතිරේක නියමයන් පනවා ඇත.

 මධ්‍ය රාත්‍රී ව්‍යතිරේකය (The Midnight Rule)

සංක්‍රාන්තිය මධ්‍ය රාත්‍රියේ (Midnight) සිදුවන සුවිශේෂී අවස්ථාවලදී, සාමාන්‍ය පූර්ව-අපර නියමය සම්පූර්ණයෙන්ම අහෝසි වී යයි.

මුහූර්ත චින්තාමණී ග්‍රන්ථයේ සංක්‍රාන්ති ප්‍රකරණය එය මෙසේ දක්වයි:

 "අර්ධරාත්‍රේ තදූර්ධ්වං වා සංක්‍රාන්තෞ උපවාසිනාම්...

පූර්වේऽහනි පරේ වාऽපි දිනද්වයගතාපි වා..."

මෙම ව්‍යතිරේක නියමයට අනුව, සංක්‍රාන්තිය සෛද්ධාන්තිකවම මධ්‍ය රාත්‍රී ක්ෂණයේදී සිදු වුවහොත්, පූර්ව දිනයේ අපරභාගය (සවස) මෙන්ම පසුදින පූර්වභාගය (උදෑසන) යන දින දෙකෙහිම දිවා කාලයන් පුණ්‍ය කාලයට ඇතුළත් කරගත යුතුය.

රාත්‍රී යාම පදනම (The Three-Watch Night Rule)

රාත්‍රිය යාම (ප්‍රහර) වශයෙන් බෙදා, සංක්‍රාන්තිය සිදුවන යාමය අනුව පුණ්‍ය කාලය වෙනස් වන ආකාරය මදනපාරිජාත (Madanaparijata) ග්‍රන්ථයෙහි පැහැදිලි කර ඇත්තේ මෙලෙසිනි:

ප්‍රථම යාමය (රාත්‍රී මුල් කොටස): සංක්‍රාන්තිය රාත්‍රියේ මුල් යාමයේදී සිදුවුවහොත්, එම පුණ්‍ය කාලය පූර්ව දිනයේ දිවා කාලයේ අවසන් කොටසට (එනම් පසුගිය දිනට) අයිති වේ.

අන්තිම යාමය (රාත්‍රී පසුපස කොටස) සංක්‍රාන්තිය රාත්‍රියේ අවසන් යාමයේදී සිදුවුවහොත්, එම පුණ්‍ය කාලය ඊළඟ දිනයේ දිවා කාලයේ මුල් කොටසට (එනම් එළඹෙන දිනට) අයත් වේ.

මධ්‍ය යාම දෙක (නිශීථ කාලය) සංක්‍රාන්තිය රාත්‍රී මැද යාමයකදී සිදුවුවහොත්, එහි පුණ්‍ය ශක්තිය පූර්ව සහ අපර යන දින දෙකටම සමානව බෙදී යයි.

මේ ගැඹුරු විග්‍රහය සඳහා වන මූලික ධර්මශාස්ත්‍ර ලේඛන අතරින් කමලාකර භට්ටයන්ගේ නිර්ණය සින්ධු (Nirnaya Sindhu) ග්‍රන්ථය ප්‍රමුඛස්ථානයක් ගනී. එහි පූර්ව මීමංසා න්‍යායයන් (Mimamsa Rules of Interpretation) ඇසුරින් සංක්‍රාන්ති නියමයන්හි පවතින පරස්පරතා මැනවින් විසඳා ඇති ආකාරය දැකගත හැකිය.

 "මිථුනායන විෂුවත්සු පූර්වමුත්තරතෝ'පි ච...

රාත්‍රෞ සංක්‍රාන්ති විෂයේ තු යාමද්වය නියමඃ..."

මෙයින් පැහැදිලි වන්නේ සංක්‍රාන්ති විෂයෙහිදී "යාමද්වය" (යාම දෙකක) බලපෑම සුවිශේෂී ව්‍යතිරේකයක් ලෙස සැලකිය යුතු බවයි.

 සූර්යයා රාත්‍රී කාලයේ ගමන් කළද, පෘථිවි ජීවීන් වන අපට එහි සැබෑ ඵලය අත්වන්නේ දෘශ්‍ය සූර්යයා ක්‍රියාකාරී වන දිවා කාලයේදී බැවින්, එම රාත්‍රී ශක්තිය දිවා කාලය වෙත සම්ප්‍රේෂණය (Transferred/ආකර්ෂණය) විය යුතුය යන්න මෙහි ඇති සෛද්ධාන්තික පදනමයි.

© එම්. එම්. රෝහණ වසන්ත / 0714161082